Market ortasında kendini yere atan, ağlama krizine giren bir çocuk karşısında ne yaparsınız? Öfke nöbetleri bir güç savaşı değil, bir imdat çağrısıdır.Özellikle 2-4 yaş arasında sıkça görülen öfke nöbetleri (tantrum), pedagojik açıdan bir "yaramazlık" veya "şımarıklık" göstergesi değildir. Çocuklar büyük ve yoğun duygular hissettiklerinde (yorgunluk, açlık, engellenme, hayal kırıklığı), beyinlerinin mantık kısmı henüz tam gelişmediği için bu duyguyu nasıl yöneteceklerini bilemezler ve kelimenin tam anlamıyla "taşarlar."Pedagojik Tavsiyeler:Siz Sakin Kalın: Bir yangını ateşle söndüremezsiniz. Çocuğunuz kriz anındayken ona bağırmak veya öfkelenmek süreci uzatır. Sizin sakin ve sakinleştirici bir liman olmanız gerekir.Krizi Yönetmeye Çalışmayın, Yanında Olun: Kriz anında uzun uzun mantıklı açıklamalar yapmayın, çocuk o sırada sizi duymaz. Güvenli bir alana geçip, "Çok öfkelendiğini görüyorum, sakinleşene kadar yanındayım" diyerek alan tanıyın. Hazır olduğunda sarılın.Kuralları Esnetmeyin: Sırf ağlıyor diye marketteki o oyuncağı alırsanız, çocuk "Ağlarsam istediğimi elde ederim" kodlamasını öğrenir. Sevgi dolu ama sınırlarında kararlı olun.